مَن اینجا بس دِلم تنگ است
وهَر سازی که می بینم بَد آهنگ است
بیا رَه توشه برداریم
قدَم در راهِ بی برگشت بُـگذاریم
ببینیم آسِمان هر کجا آیا هَمین رنگ است؟
